Ontdeuken van het ego
In een boekwinkel heb je te maken met vertegenwoordigers. Die komen 1, 2, 3 soms 4 keer per jaar langs om hun boeken aan te prijzen. Sommige van hen zijn leuk, andere strontvervelend. Er zijn Nederlandse en buitenlandse. En meestal babbel ik nog even met ze als de aanbieding door de inkopers bekeken is en is het een ‘hoi, lang niet gezien, hoe gaat het met je en met het werk?’-gesprek of de Engelse variant hiervan.
S. en ik babbelen dus ook op deze manier over cows and calves en we kregen het kort even over vakantie en hij zei tussen neus en lippen door dat hij naar Sicilië ging met z’n zus. Ik zat van pure nijd en jaloezie tegen het plafond en sloeg woest mijn nagels uit, gif brakend en blazend. Natuurlijk lachte ik lief en zei dat-ie persé naar Taormini moest gaan en naar Syracuse en daar is een of andere geweldige moderne kerk en ga zo maar door. Wenste hem een goede terugreis (hij moest terug naar Engeland) en een hele fijne vakantie (met een vilein ondertoontje). En dacht ‘NEEM MIJ VERDORIE MEE IN JE KOFFER WANT IK WIL OOK OP VAKANTIE’, maar ik dacht het niet hard genoeg, want hij reageerde er niet op. Bovendien kan hij geen Nederlands. Toen stuurde ik een mailtje naar hem met de juiste naam van de kerk die zo tof was.
De volgende ochtend lag er een mailtje in mijn mailbox. Met dank en ga ik zeker doen en met de opmerking dat-ie niet zeker wist of ik het druk had gehad (mwoah, viel mee), maar of ik de volgende keer als hij de winkel kwam bezoeken, zin had om te lunchen.
Ik vraag me af of hij beseft wat hij in z’n onschuld gedaan heeft. Ik denk het niet. Hij heeft een van de eerste kleine deukjes uit mijn ego geslagen. Mijn ego ligt in de kreukels, is dof en geroest en met aardappelschillen overdekt. Er vliegen soms wat beestje omheen. En toen kwam er een S. die gewoon zin heeft om een keertje te lunchen met een Hollandse deerne om de tijd te doden tussen twee winkelbezoeken in en te kletsen over boeken en vakanties. En dat voorstelt. Waar gaat het over? Ik ben gewoon door een zeer interessante man die ik niet goed ken mee uitgevraagd. En natuurlijk gebeurt er niets. Maar ik ben mee uitgevraagd.
En dat ene lelijke stukje op mijn ego bij mijn linkervoet bij de hiel is nu een beetje opgepoetst. Begint voorzichtig te glanzen.
Er is hoop voor me.
