Kleine zaken op een dag in de boekwinkel
Belooft u me dat u deze dingen nooit, maar dan ook NOOIT zult zeggen of vragen aan mij of aan een andere collega?
- Bent u een kassa?
- Gaat u open?
- Wat is het druk hè!
- Ja, het is een cadeautje. Voor mezelf!
- Mag ik u iets vragen?
- Ja, het is een cadeautje, maar ik pak het zelf in.
- Hoeveel cadeautjes heb je al ingepakt?
- Vind je het niet erg om in deze drukte te werken?
- Blauw! (op de vraag of er groen of roze kinderpapier om een cadeautje mag)
Maar gelukkig is niet alles kommer en kwel. Ik heb op mijn geheel eigen wijze een dvd verkocht. Mevrouw wilde twee dvd’s kopen, waaronder Biutiful. En ze twijfelde tussen Into the wild en House with the spirits. Ik heb het er eerlijk uitgeflapt. ‘Into the wild is een waardeloze film over een verwend rotjong dat alles en iedereen de steek laat. Alleen de soundtrack is goed. Echt, zonde van het geld. House with the spirits vond ik heel erg mooi, toen ik hem jaren zag, ook het boek vind ik goed. Bovendien doet Jeremy Irons erin mee, daar word ik altijd heel erg blij van. Maar zijn dit goede argumenten om een film wel of niet te kopen?’ Ze lachte. En legde Into the wild terug.
Verder is de inpakduim terug. De welbekende kassierekwaal die eind november opspeelt, half december even weg is en dan weer keihard teruggekeert. Wegens het vele stickers pulken, gaat eerst de nagel van de rechterduim afbreken of scheuren. Dat is naar. Naarder is echter als dat proces al geweest is en de nagel eigenlijk te kort is om nog stickers te pulken. Dan schieten de stickers namelijk onder de nagel. En sindskort heb ik aan den lijve ondervonden wat de overtreffende trap is van een sticker onder de nagel: een metalen stripje van de dvd’s of cd’s die we verkopen. Die stripjes moeten er af ivm het afgaan van de alarmpoortjes. En die stripjes willen er niet af. Tenzij ze onder je nagel kunnen schieten. Ik ga een jodelcarrière beginnen. Man man man. Bloeden als een rund. En zeer doen! Dus nu wordt het weken in de soda…
En toch is het de mooiste tijd van het jaar. Er hangt een goede sfeer. Alleen ga ik voortaan zorgen dat er voor me gekookt wordt in de week voor Sinterklaas en Kerst. En dat ik alleen op een bank hoef te ploffen. Gevoerd wordt. En dan gedragen wordt naar een mand. Want ik kan amper op de benen staan.
