NS’ende kofferman
Soms zit je op het station te wachten. ‘s Ochtends vroeg, nog een beetje suffig wegens gebrek aan koffie en nog nadampend van het te harde fietsen, omdat het weer eens hard waaide. 9 van de 10 keer staat mijn intercity keurig op me te wachten, duik ik erin en ga ik rustig naar Utrecht CS. Soms, al het een Goede Dag is, word ik in Hoog Catharijne, in de buurt van de Charlie Chiu’s, voorbijgestekkerd door een Charmant Figuur. Niet al te lang, slank gebouwd, wat langer donker haar, beetje alternatief. Met een koffer onder zijn arm.
Dan heb ik een Zeer Goede Dag.
Toen zat ik op een gegeven moment op een bankje te wachten op het station in de zon, toen de trein er nog niet was. De trein uit Venlo, Rotterdam en HS kwam aan en ik keek naar de meutende mierende mensen die uit de trein stapten. En toen zag ik ineens een Charmant Figuur. Met koffer onder de arm. Hij stapte stevig door, liep perron 3 af, om de treinrails heen, door naar perron 4, waar ik op een bankje een poging deed tot lezen. Mijn mondhoek kroop omhoog en een klein kuiltje begon zich af te tekenen in de wang. Natuurlijk liep hij door, mij op mijn bankje achterlatend. En we stapten wel dezelfde trein in, reden samen naar Utrecht en stapten uit en zagen elkaar niet meer.
Vorige week stond ik te wachten op station Schiphol, omdat er een storing was rond Woerden of Gouda, de NS wist het zelf ook niet meer. En ik keek een beetje rond naar de lieden die net als ik stonden te wachten op de verlossende trein naar Utrecht. In de verte stond een leuke vent nonchalant een krantje te lezen. Ik gok 1,80m, halflang donker haar, stoppels, nette zwarte jas die redelijk lang was, grijze sjaal. Ik gaf mijn ogen goed te kost en vond het ineens niet meer zo erg om te wachten. De trein kwam er aan en oh my oh my, hij kwam mijn kant aangelopen. En stond naast me. En ik dacht natuurlijk heel veel en de ene briljante openingszin na de andere schoot door m’n hoofd. NOT. Ik presteerde het wel om een half grijnsje uit te persen en dat was het. Toen liep hij naar rechts, waar ik naar links ging.
Ik zag pas later dat hij zijn koffer onder zijn arm droeg en ik? Ik lachte in mezelf.
