Oude koeien
Nu ik alles zelf dien te doen inclusief het vullen van de avonden, krijg ik het voor elkaar om weer af te spreken met lieden die ik jaren geleden voor het laatst gezien heb. Voorbeeld hiervan is de filosoof, mijn Mestreechmentor (die ik via een lullige vraag op de twitter weer in beeld kreeg, of beter: hij mij), een middelbare school-makker en gisteren E, die we altijd Pocahontas noemden omdat ze zo mooi was en is.
E en ik hebben ongeveer 3 jaar uit elkaars leven gemist en hebben dat moeiteloos in een avond ingehaald. We aten lekker, dronken wijntjes. Voelden de wijn en gingen over op thee. Om af te sluiten met wijn, omdat het zo lekker was. We stuurden aangeschoten smsjes in de trein naar elkaar. En ik werd vanmorgen wakker met een grijns.
Zulke oude koeien zijn erg goed. En het voordeel is dat ik vandaag nog steeds plezier heb van de wijn…
